วันอาทิตย์ที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567

ตั้งชื่อเมดแมวม่วงได้แล้วครับ!!

ในที่สุด เมดแมวม่วงของผมก็มีชื่อแล้ว!!

หลังจากนั่งใช้เวลาคิดตั้งนานกว่าหลายชั่วโมง
และก็ได้เพื่อนช่วยด้วยนะ งานนี้ 55

เมดแมวม่วง: "หึ! แค่ชื่อแค่นี้ ยังคิดไม่ได้เลยเหรอคะ ┐(︶▽︶)┌"

"ขอโทษละกันนะที่ไม่ได้เรื่องน่ะ ( ̄□ ̄」)"
แต่ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ประกาศชื่อกันเลยดีกว่า

แมวฉันน่ะ แก้มนุ่มนิ่ม อย่างกับพุดดิ้งแน่ะ! (プルプル)
แถมสีม่วงก็ยังเป็นสีประจำตัวด้วย(パープル)

เพราะแบบนั้น ชื่อของเธอก็คือ
พูรุจังยังไงล่ะ!!
(プルちゃん)

พูรุจัง: ...
พูรุจัง: "ชื่อเห่ยสุด ๆ ว่ะค่ะ (︶︹︺)"

"ไม่ตั้งว่าคัตสึด้งก็ดีแค่ไหนแล้ว !! 💢💢"

ก็หลังจากนี้ ก็จะเป็นเมดแมวม่วง และก็ พูรุจังล่ะเนอะ

พูรุจัง: "ทาสของฉันมันไม่ได้เรื่องเลยค่ะ "
พูรุจัง: "ฉันก็เลยต้องดูแลเจ้านี่"
พูรุจัง: "สมกับเป็นทาสของฉันล่ะ เมี้ยว"
พูรุจัง: ┐( ̄∀ ̄)┌

วันอังคารที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2567

ทำโดนัทบน Blender เป็นแล้วครับผม ^^

 ในที่สุดก็ทำแมว เอ้ยย โดนัทในเครื่องปั่นได้แล้วล่ะครับผม


สีคุ้น ๆ ใช่ไหมครับ
ใช่แล้วล่ะครับ ผมเอาน้องแมวไ--- // **โดนข่วน**

พอดีว่าผมน่ะ ไม่ได้ปั้นเองหรอกครับ
ไม่ได้เป็นของปั้นด้วย
จริง ๆ แล้ว น้องแมวของผมเป็นคนอบเองครับผม


น้องแมว: "เมี้ยว ๆๆ ┐(︶▽︶)┌ "
น้องแมว: " ของแค่นี้เองเมี้ยว เรื่องง่าย ๆ ปอกกล้วยเข้าปากเองค่ะ <( ̄︶ ̄)> "


ไม่ว่าใครก็คงไม่เชื่อหรอกครับว่าน้องแมวเป็นคนทำ
ใช่ครับ ผมเองก---  แว้กกกกกก// **โดนกัดเข้าให้**

ดูสีหน้าที่น่าหมั่นไส้นั่นสิ ท่านผู้ชม ( ` ω ´ )
คืนนี้จะเหมียว ๆ ให้หนำใจเลย คอยดู 💢💢

วันอาทิตย์ที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2567

จะทำ Matcha Latte โว้ยครับ

วันนี้ซื้อผงชาเขียวมาครับ
และก็ไปซื้อกระปุกใส่ผงกาแฟมาด้วย แต่ว่ารอแห้งซักพักก่อน เดี๋ยวผมค่อยจัดการทีหลังละกัน

นี่แหละครับ มัทฉะลาเต้แบบครั้งแรกสุด ๆ 5555
คิดว่านมน้อยไปครับ เทียบกับขนาดของแก้ว แต่ยิ่งนมเยอะ ผงชาเขียวต้องเข้มตามด้วย

มีคนมาลองมอคค่าเย็นดูแล้ว รสชาติจางเพราะว่าน้ำแข็งดันละลายก่อน คราวนี้จะลองทำดูอีกทีครับ

วันจันทร์ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

ทำมอคค่าเย็นเป็นแล้วโว้ยยยครับ

วันนี้ตื่นมาก็อยากทำมอคค่าเย็นเลยครับ 5555



เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวานไปกินข้าวกับที่บ้านมาครับ
แล้วมันมีร้านกาแฟร้านนึงที่ผมชอบชีสเค้กมาก ๆ

แต่ว่าจุดที่ผมสนใจนั้น ไม่ใช่ชีสเค้กหรอกครับ
แต่เป็นวิธีทำมอคค่าเย็นต่างหากล่ะ 55555

คือมอคค่าร้อน ใคร ๆ ก็ทำเป็นใช่ไหมครับ
แต่พอจะแพลงเป็นมอคค่าเย็นล่ะ เอ๊ะ มันต้องทำยังไงกันนะ *-*

นี่เลยไปสั่งมอคค่าเย็น กับชีสเค้กมาครับ และก็นั่งดูเขาทำ
เขาใช้เอสเปรสโซ่ ผสมกับน้ำร้อน
นี่เริ่มงงละว่า มอคค่าเขาใส่น้ำร้อนด้วยเร๊อะ!?
ปรากฏว่าเป็นอเมริกาโน่ร้อนของโต๊ะข้าง ๆ ซะงั้น 55555

ส่วนมอคค่าเย็นนั้น แค่เปลี่ยนจากนมร้อน เป็นนมเย็น แค่นั้นเองครับ ส่วนตัวรู้สึกว่า แบบร้อนมีความแยกเป็นชั้น ๆ มากกว่าครับผม

วันพฤหัสบดีที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

เรื่องวุ่น ๆ วันทานาบาตะ และ Necomaid

 พูดถึง Avatar ที่ผมใช้ และรักมาก ๆ เป็นพิเศษ
ก็คงหนีไม่พ้น น้องเมดหูแมว

Necomaid นั่นเองครับ
(^▽^)

ถ้าเพื่อน ๆ สงสัยว่าทำไมถึงเป็นน้องแมวตัวนี้แล้วล่ะก็
เรื่องมีอยู่ว่า
ในช่วงที่โคโรนาไวรัสระบาดอยู่นั้น
ผมก็เลือกที่จะเข้าไปอยู่ใน VRChat ครับผม
แต่เหมือนกับว่าผู้คนที่เข้าไปอยู่ในนั้นจะไม่ปกติกันซักเท่าไหร่
(รวมถึงฉันด้วยนี่แหละจ้า TT)

ในตอนนั้น ผมยังไม่ได้เข้าไปคุยกับใครหรอก
แต่ว่า ผมไปเห็นเข้าว่า
เรื่องของ Economy ใน VRChat
แฟชั่นส่วนใหญ่ของกลุ่ม Eastern ก็คือ Booth.pm นั่นเอง

และในตอนนั้น
ผมก็เจออวาต้าร์ที่อยากได้เป็นจำนวนมากในนั้นครับ

และอวาต้าร์ที่ราคาถูกมาก ๆ
และถูกตาถูกใจผมที่สุดก็คือ

Necomaid Rich ครับผม
(≧◡≦)


ผมชอบน้องเมดมาแต่เดิมแล้ว
ถ้านิสัยที่ชอบน่ะหรอ

ชอบนิสัยที่ใจเย็นครับ
ต่อให้เกิดเรื่องที่ไม่คาดคิด ก็ใจเย็น
เหมือนกับเรื่องนี้เกิดขึ้นมาแล้วไม่รู้กี่ครั้งในชีวิต
เหมือนกับ Poker Face ที่จอมโจรคิดชอบทำน่ะ 55

เอ๊ะ นอกเรื่องแล้วซะงั้น orz

อันที่จริงน้องก็ไม่ได้น่ารักขนาดนั้นหรอกนะ (น้ำเสียงซึนเดเระ)
แต่ว่าก็รักน้องมาก ๆ 
แรก ๆ ก็เป็นเหมือนตัวแทน ตามนิยามของคำว่า Avatar เลยนะ
แต่ไป ๆ มา ๆ เหมือนเป็นน้องเมดคู่กายคู่ใจไปแล้ว 😭

ส่วนชื่อน้องน่ะ ยังไม่มีหรอกนะ 55
ทุกวันนี้ก็ยังเรียกว่าแมวม่วงอยู่เลย (─‿‿─)

เป็นแมวม่วงที่กินมะม่วง มะเขือม่วง มันม่วง แล้วก็ง่วงซะงั้น
เอ๊ะ มะม่วง สีอะไรกันนะ
แต่แมวม่วงดูสีท่าจะง่วงนะ Zzz

ผมก็พาน้องแมวไปรู้จักผู้คน รู้จักสถานที่ไปเรื่อย ๆ
ตอนนั้นน้องแมวผมยังเป็นน้องแมวเสื้อขาวฟ้า
ผมสีเทาอยู่เลยน่ะ

แต่ในทางศิลปะแล้ว
เพราะเรื่องราวในชีวิตที่พบกับเรื่องที่ดี และไม่ดีปะปนกันไป
ชุดของน้องแมวก็เลยเป็นเหมือนตัวบ่งบอกในเรื่องของการพบปะเรื่องราวต่าง ๆ ในชีวิต
ส่วนในเรื่องการตีความนั้น
เชิญเพื่อน ๆ จินตนาการได้ตามใจชอบเลย ^^



นั่นก็คือที่มาที่ไปว่า น้องแมวเมด
เอ๊ะ น้องเมดแมว
เอ๊ะ น้องแมวม่วง
เอ๊ะ น้องแมวเมดม่วง
เอ๊ะ น้องเมดแมวม่วง
ชื่อไหนดีล่ะเนี่ย งงไปหมดแล้ว
@~@

แต่ถึงอย่างนั้น นั่นก็คือน้องเมดที่ผมรักมาก ๆ ล่ะเนอะ 5555

ในวันอาบาบาบะที่ผ่านมา (ทานาบาตะ)
ผมก็ได้เข้าร่วมการเขียนทันซาคุ หรือป้ายขอพรในวันทานาบาตะนั่นเองครับผม
ซึ่งเป็นการเขียนลง Twitter ในรูปแบบรูปภาพครับผม

ซึ่งภาพนั้น ก็จะขึ้นไปอยู่บนโลก VRChat ที่ชื่อว่า Tanabata World นั่นเอง


แต่ว่าที่น่าตกใจกว่านั้นก็คือ
จะมีวันนึงที่ผมคิดอะไรอยู่ก็ไม่รู้
ไปค้นหาว่า Necomaid บน Youtube

แล้วดันไปเจอ VTuber คนนึง
ที่เขาชอบใช้ Necomaid มาก ๆ

และความตลกของฉันก็คือ
ด้วยความตะลึง ก็เลยพิมพ์คอมเม้นไปว่า
"ネコメイドだ!"
เป็นการพิมพ์ด้วยอารมณ์ที่รู้สึกดีนะ
แต่มาคิดดูอีกทีก็อายชาวบ้านอยู่เหมือนกัน 5555 =//=

แต่ว่าเจ้าตัวก็บอกว่า
"はい、ネコメイドです。"
ดิฉันก็เลยรู้สึกว่า บางทีมันก็มีความแอบอายเล็กน้อยก็เถอะ
แต่ว่านั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้ผมรู้จักกับ VTuber คนนั้น



โปรโมทเลยละกัน 5555
คนนี้แหละ เมี้ยว ๆ

ที่พีคน่ะหรอ
คือฉันก็อัพโหลดภาพน้องแมวในวันทานาบาตะตามปกตินั่นแหละ
พีค 1 ก็คือ เจ้าของอวาต้าร์ รีโพสต์ภาพฉันน่ะสิ!
พีค 2 ก็คือ ฉันไม่เคยรู้เลยว่า VTuber ท่านนั้นจะเล่น Twitter ด้วยนะสิ 55555 =//=

แต่ว่านะ ก็ดีใจมาก ๆ และขอบคุณมาก ๆ ที่แวะเข้ามาหานะครับ QwQ
ขอฝากน้องแงว(แมว) ตัวนี้ด้วยนะค้าบบ

วันศุกร์ที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2567

มาประกอบคอมถึงบ้านเพื่อนโว้ยครับ

 หลังจากที่ผมได้นั่งรถไฟฟ้าเพื่อไปลงแอร์พอร์ตเรลลิ้งค์ ผมก็ได้นั่งรถหลายต่อ เพื่อไปหาเพื่อนที่รู้จักกันบนเน็ตฯ ครับผม

เขาเป็นโอนี่จังที่แสนดีของผมเองครับ พูดแล้วก็เขินจัง =//=

หลังจากที่ผมไปถึงบ้านของเขา ผมก็ไม่รอช้าวางระเบิด ฟูโมะ ไว้หน้าบ้านของเขาครับ
เป็นเครื่องหมายว่า "ฉันมาเยือนแล้วนะโว้ยยยย" อะไรแบบนั้นครับ 555555

หลังจากนั้น ผมก็ปัดฝุ่นคอมให้กับเขา
แต่ว่าเรื่องที่ผมต้องตกใจมากที่สุดคือ ถึงแม้เขาจะเปลี่ยนคอมใหม่ได้ปีนึงแล้ว
แต่ว่าคอมของเขามีฝุ่นเยอะมากกกก

ถ้าใครเคยเห็นพวกวิดีโอคนเป่าฝุ่นคอม
ฝุ่นที่เกาะหนักเยอะมาก ๆ แบบนั้น ตอนแรกผมก็นึกว่าจัดฉาก

แต่พอผมได้มาเจอคอมพี่จ๋าผมแล้ว
อยากจะบอกว่า คลิปพวกนั้นมันไม่เกินจริงเลย
เผลอ ๆ หนักกว่าด้วย เหวออออ ;w;

หลังจากปัดฝุ่นคอมให้ ผมก็เอา 3060 ที่พกมาจากบ้าน เสียบเข้าไป
เพื่อให้เพื่อนยืมพลังแห่งความแรงมากขึ้น

หลังจากป้ายยาเสร็จ ผมก็ตัดสินใจกลับโรงแรมทันที
และหนึ่งวันของผมก็หมดลง

มาเที่ยวกทม. วันแรก (ต่อ)

หลังจากที่ผมขอตัวครั้งล่าสุด ผมก็เลือกที่จะนั่งแท็กซี่ครับผม

อันที่จริง ผมพยายามเลี่ยงแท็กซี่ แต่ก็ไม่สำเร็จครับ
เพราะว่าทางเดินก็ไม่มี เหมือนกับถูกบังคับให้ขึ้นแท็กซี่ อย่างไรอย่างนั้น

ผมจึงเรียกแท็กซี่ผ่านแอปฯ เอา
เพราะว่าไม่อยากถูกแท็กซี่เหมาลากตัวไปครับ ยังไงก็เสี่ยงน้อยสุดสำหรับพื้นที่นั้น

หลังจากที่นั่งแท็กซี่เพื่อไปขึ้นรถไฟฟ้าแล้ว ก็มุ่งตรงมาที่สถานีสนามกีฬา เพื่อจะมาเยี่ยม MBK Center อีกครั้งนึงในรอบหลายปี



เป็นสถานที่ ที่ทำงานของเพื่อนผมเมื่อก่อนครับ
แต่ว่าห้างยังไม่เปิด เพราะว่าผมมาเช้าเกินไปครับผม

ก็เลยไปนั่งหาที่ชาร์จแบตฯ ก่อน เพราะว่าแบตฯ ผมก็ใกล้จะหมดแล้ว


เป็นคุกกี้ที่หวานมาก ๆ จนผมต้องเหลือมันเอาไว้
เพราะว่าถ้ากินหมด ผมคิดว่าน่าจะไม่ดีต่อสุขภาพเอาแน่ ๆ ครับ

ต่อมา ผมก็เข้าไปเที่ยวในห้าง
เพราะว่าโรงแรมผมเช็คอินตอน บ่าย 2ครึ่ง ครับผม

เป็นการรอคอยที่ค่อนข้างโหดเอาเรื่องเลยครับ
9.00 >> 11.00 >> 14.30

พอได้เข้าไปใน MBK ก็รู้สึกว่าคนเยอะมาก ๆ ครับ
เพราะตอนปีใหม่ที่ไปเที่ยว คนน้อยกว่านี้มากครับผม

ตอนนั้น ผมก็ได้ไปแตะตู้ที่ชื่อว่า DDR อีกครั้งครับ
เพราะว่าผมซ้อมเล่นจากที่บ้าน กะว่าจะไปโชว์เทพซักครั้งดู 5555


ก็ปรากฏว่าโชว์เทพจริง ๆ ครับ
มีนักท่องเที่ยวที่ไหนมาเล่นครั้งแรกแล้ว Full Combo เพลง ระดับ Difficult บ้างล่ะครับ 55555
"ฉันนี่มันเก่งจริง ๆ นะเนี่ย วะฮะฮะฮะฮ่าาาา"
หลังจากนั้น ก่อนกลับผมก็ได้ไปเจอเพื่อนที่รู้จักอีกคนนึงครับผม

ก็ได้เซลฟี่ไปตึง ๆ ทีนึงครับ XD



หลังจากนั้นผมก็กลับโรงแรม เพื่อจะไป
ประกอบคอมให้กับบุคคลปริศนาต่อไป...




วันศุกร์ที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2567

มาเที่ยวกทม. วันแรกโว้ยยยย

วันนี้ก็มาเที่ยวกทม. ครับผม
คราวนี้มารถบัสเหมือนเดิม เอากล้องตัวเดิมมาด้วย


ค่อนข้างตกใจอยู่ที่ผู้คนที่นี่ค่อนข้างเร่งรีบกว่าที่คิดมาก ๆ
และพื้นที่บางจุด ต้องใช้ความระมัดระวังมาก ๆ ในฐานะคนต่างถิ่น เพราะว่ากรุงเทพฯ ไม่มีฟุตบาตเหมือนกับเชียงใหม่
ผู้คนดูเร่งรีบมาก ๆ และถนนตอนตี 5 ก็เต็มไปด้วยรถแท็กซี่

ประสบการณ์นั่งแท็กซี่ ทำให้รู้ว่า การขับขี่รถในกรุงเทพนั้นต่างจากเชียงใหม่ราวกับฟ้า และเหว

ที่เชียงใหม่ ผู้คนขับรถอย่างเป็นระเบียบ และไม่เร่งรีบ ต่างจากกรุงเทพฯ ที่การข้ามถนนเป็นเรื่องทีอันตรายมาก ๆ

เดี๋ยวผมขอตัวก่อนละกันเน้อ

วันเสาร์ที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2566

พึ่งจะกู้คืนไฟล์วาดรูปออกมา

ถึงแม้กระดาษจะดีบ้างไม่ดีบ้างก็เถอะ แต่ก็ไม่พบคราบดำขนาดนั้น
แต่ว่าก็ต้องเอาออกมาตากแดดซักพักใหญ่เลย

หลังจากนั้นก็เอามาสแกนเก็บเอาไว้ อันนี้เป็นบางส่วนล่ะมั้งเนอะ





เรื่องที่ไปเรียนศิลปะก็คือภาพเหล่านี้แหละครับ UwU
แต่ว่าเก็บเอาไว้คนเดียวก็เริ่มคิดแล้วว่าคงจะดีกว่าถ้าได้ลองปล่อยบางส่วนบ้าง เผื่อในหลาย ๆ เรื่องอะนะ 55555

ยังไงซะวันนี้ก็ขอพักร่างกายไว้แค่นี้ก่อน ที่เหลือจะมาต่อในภายหลัง

วันศุกร์ที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2566

ไปเจอสมุดวาดรูปเก่ามา

เมื่อวานไปค้นหนังสือในชั้นมา และก็ไปเจอสมุดวาดรูปอันนี้เฉย




ข้างในมีภาพวาดของเพื่อน ๆ หลาย ๆ คน (เมื่อ 5 ปีที่แล้ว)
แต่ก็ ไม่ค่อยอยากเปิดดูเท่าไหร่ล่ะนะ =w=
ภาพที่วาดของบางคน ตอนนี้หายไปไหนกันบ้างแล้วก็ไม่รู้ แต่ก็คิดว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีนี่หว่า

หลังจากนี้ก็ต้องเตรียมตัวไปสอบภาษาญี่ปุ่นแล้ว
แต่ก่อนอื่นก็คงต้องไปหุงข้าวก่อนล่ะเนอะ...

(อันที่จริงแล้ว ฉันตั้งใจเก็บเล่มนี้เอาไว้ต่างหากเล่า -*-)

วันเสาร์ที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2566

เดินงานหนังสืออยู่ดี ๆ โผล่เก็นโซเคียวซะงั้น

วันนี้ไปงานหนังสือมา
ทีนี้ก็แค่อยากซื้อหนังสือที่อยากอ่านนิดหน่อย
กลายเป็นว่าไปเจอมาริสะซะงั้น
ขโมยคฤหาสน์มารแดงไม่พอ จะมาขโมยในงานเลยรึ!? (ว่าไปนั่น 5555)

แต่ก็ลืมเอา Fumo มาถ่ายคู่ด้วย
อันที่จริงก็คิดว่าอยากคุยเล็กน้อย แต่เอาที่บ้านมาด้วย ก็แอบเสียดายอยู่...

คิดว่าวันนี้คงมีแรงทำงานมากขึ้นแว้ว UwU

วันจันทร์ที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2566

นอนใน VRChat ก็ไม่ได้แย่

ช่วงหลัง ๆ ที่ผ่านมา ผมได้ลองเปิดคอมฯ นอนใน VRChat กับเพื่อน ๆ ดูฮะ
บางวันเพื่อน ๆ ก็แยกย้ายไปนอนตามปกติ แต่บางวันก็นอนด้วยกัน
แต่ว่าวันนี้เพื่อน ๆ วาดอะไรมาให้ตอนตื่นนอนด้วย UwU






เป็นความรู้สึกที่ดีใจมาก ๆ ที่มีคนมาเขียนอะไรหลาย ๆ อย่างตอนตื่นนอน
โดยเฉพาะในห้องนอน โดยปกติแล้ว เพื่อนผมมักจะเขียนว่า "ฝันดี" ทุกคืน แต่ว่าวันนี้มีเพื่อนผมอีกคนที่วาดหน้าน้องแงวให้ด้วย ดีใจมาก ๆ เลย QwQ
ส่วนที่วาดหนวดแมว + Zzz นั่นดูน่ารักมาก ๆ UwU

อยากมีช่วงเวลาที่ผมเป็นฝ่ายวาดรูปให้กับคนที่นอนหลับบ้างนะ แต่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยเห็นคนหลับใน VRChat เลย

อ้อ และก็ ๆ วันนี้เพื่อนผมคนนึงก็มานอนด้วย ๆ
อันที่จริงผมพูดแบบนี้ก็ยังไงอยู่
แต่ดูเหมือนว่า Blog นี้ยังไงก็ไม่น่ามีใครมาอ่านอยู่แล้วล่ะมั้งนะ
ส่วนตัวอยากรู้จักกับเพื่อนคนนี้มากขึ้นด้วย เขาดู Friendly นะ มากไปกว่านั้น อยากมีโอกาสที่ได้ร่วมเดินทางกับเขาซักครั้ง

อย่างไรก็ตาม ผมเองก็ได้รู้จักเพื่อนของเพื่อน (ของเพื่อน) ไปเรื่อย ๆ 
ถึงแม้ว่าบางคนอาจจะไม่ Be nice มากเท่าไหร่ แต่ว่าสำหรับผมแล้ว นั่นคือเรื่องที่เจอในรั้วโรงเรียนมาโดยตลอดอยู่แล้ว เพราะแบบนั้นจึงไม่เป็นปัญหาสำหรับผมมากนักเท่าไหร่ แต่สำหรับคนอื่น ๆ อาจจะไม่ชอบเลยก็มี หรือรับไม่ได้บ้างก็มี ทั้งนี้ ถ้าเป็นพฤติกรรมที่รับมือ-ยาก ก็คงต้องมีถอยกันบ้างเป็นปกติ

ทั้งนี้ ก็อยากจะบอกว่า วันนี้เป็นประสบการณ์เดิม แต่ว่ามีสีสันมากกว่าปกติ ก็เลยอยากเก็บช่วงเวลาแบบนี้เอาไว้...

วันเสาร์ที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2566

Bake a cake in blender?

ช่วงนี้ก็พึ่งจะได้ลองทำ Blender บ้างนิดหน่อย
จนกระทั่งผมก็ได้ทำเค้กออกมาอย่างเสร็จสมบูรณ์ฮะ




ถ้าดูผิวเผิน ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดีฮะ แต่ว่าจริง ๆ แล้ว faces มันกลับด้านหมดเลยฮะ
มากไปกว่านั้น เพื่อนผมยื่นมือให้ความช่วยเหลือ + ส่งสิ่งนี้มาให้ครับ



อันที่จริง มันแปลก ๆ ตั้งแต่ผมเอาโมเดลเข้าไปใส่ใน World แล้วครับ







 

วันอาทิตย์ที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2566

มีอวาตาร์น้องแมวเป็นของตัวเองแล้ววว ;w;

เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้ลองเปลี่ยนสี Avatar น้องแมวที่ใช้มาเกือบปีดูครับ
ซึ่งปัจจุบัน เจ้าของก็ไม่ได้ลงขาย Avatar ตัวนี้แล้ว เพราะว่าต้องการ revolution มาตรฐานของตัวเองมั้งนะ

ส่วนตัวก็ชอบแนวโลลิต้าอยู่แล้วด้วย แถมเป็นธีมสวีทโลลิต้านี่ ดาเมจรุนแรงมั่ก 😭

มากไปกว่านั้น นี่ก็ได้ Export ออกมาเป็น .VRM ด้วย ก็เลยจับออกไปเดินเล่นนอกบ้าน
แต่ลืมไปว่าน้องเป็นแมว orz

วันเสาร์ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2566

หลังจากหมอมาตรวจ คิดว่าหลังจากนี้คงต้องเปลี่ยนการกินจริงจัง

หลังจากนี้ผมคงต้องปฏิเสธข้าวที่บ้านอย่างเด็ดขาดแล้วล่ะครับ
มันฟังดูแย่เนอะ แต่จริงครับ โดยธรรมดา ผมเป็นคนเลือกกินอยู่แล้ว

แต่หลังจากนี้ ผมคงต้องเลือกกินแบบสุดโต่งแล้วล่ะครับ
หมอบอกว่าให้ลดข้าว หรือทานให้น้อย ส่วนผลไม้เองก็ให้ลดเช่นกัน
เพราะมีน้ำตาลในสิ่งเหล่านี้เยอะ

ดังนั้น ถ้าที่บ้านเรียกกินข้าว ถ้ามาบ่นว่ากินเหลือทิ้ง ผมก็จะบ่นกลับเหมือนกันแล้วล่ะ
หลังจากนี้คงเห็นผมกินข้าวเหลือทิ้งไปอีกนานเลย...

วิธีซื้อแสตมป์สวย ๆ สำหรับส่งไปรษณีย์

หลาย ๆ คน คงอยากจะมีของสะสมเป็นของตัวเอง หรือมอบให้คนพิเศษ
แต่ว่าอะไรบ้างที่จะสามารถเก็บไว้เป็นที่ระลึกได้ ที่เป็นได้ทั้งภาพ, ข้อความ และสามารถจับต้องได้


แสตมป์ (หรือดวงตราไปรษณียากร)

แสตมป์ (ตามความหมายของบทความนี้) เป็นสิ่งที่สามารถแทนมูลค่าของค่าบริการไปรษณีย์ ตามราคาที่ระบุไว้หน้าแสตมป์
โดยสแตมป์ จะมีความพิเศษ และน่าสะสม เพราะว่าในเทศกาล หรือวันสำคัญต่าง ๆ
ทางไปรษณีย์ จะผลิตแสตมป์ที่มีลายพิเศษออกมาจำหน่าย
(เช่น วันปีใหม่ วันเด็ก วันไปรษณีย์โลก เป็นต้น)

วิธีการหาซื้อแสตมป์

    เชื่อว่า ถ้าหากเราไปขอซื้อแสตมป์จากไปรษณีย์โดยตรง เราคงได้แสตมป์ลายปกติธรรมดาแน่ ๆ 
เพราะฉะนั้น วันนี้ผมจะมาแนะนำว่า เราควรซื้อแสตมป์จากที่ไหน


พิพิธภัณฑ์ตราไปรษณียากร (Philatelic Museum)

ฟังดูเหมือนจะมีแต่ของโบราณ แต่ความเป็นจริงแล้ว ในทุก ๆ เทศกาลที่ประกาศจำหน่ายแสตมป์นั้น สถานที่แรกที่จะเริ่มวางจำหน่ายก็คือ พิพิธภัณฑ์ตราไปรษณียากร นี่แหละครับ

นอกจากนี้ ยังเป็นสถานที่ที่เก็บรวบรวมทั้งประวัติ และวัตถุต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับไปรษณีย์
เช่น ตู้ไปรษณีย์ เครื่องพิมพ์ดีด หรือเครื่องรับส่งสัญญาณโทรเลข เป็นต้น



โปสการ์ด - ไปรษณียบัตร - Postcard

    ไม่ว่าจะไปเที่ยวที่ไหน คงจะคุ้นเคยรูปภาพบนกระดาษแข็งขนาดเท่าฝ่ามือ ที่มีพื้นที่ให้เขียนข้อความไว้ด้านหลังใช่ไหมล่ะครับ สิ่งนั้นเรียกว่า ไปรษณียบัตร หรือโปสการ์ดครับ

โดยไปรษณีย์ กำหนดราคาส่งในประเทศไว้โดยประมาณ ดังนี้ครับ
  • ขนาด 4x6 นิ้ว
    ติดแสตมป์ราคา 2 บาท
  • ขนาดที่เกิน 4x6 นิ้ว ขึ้นไป
    ติดแสตมป์ 3 บาท

    ทั้งนี้ สามารถติดแสตมป์เกินราคาได้
    และการติดแสตมป์น้อยกว่าราคาที่ต้องจ่ายอาจมีปัญหาภายหลังได้ครับ
    ทางผมจึงแนะนำให้ติดแสตมป์ราคา 3 บาทไว้ได้เลยครับ

วันศุกร์ที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2566

เจ็บคอจนต้องนอนโรงพยาบาล

วันนี้ก็ยังแอบระคายคอเหมือนเดิม
จนกระทั่งต้องโดนลากมานอนโรงพยาบาลซะงั้น
ตอนนี้ก็กำลังพิมพ์ไปด้วย รับน้ำเกลือเข้าเส้นเลือดไปด้วย 5555
ตอนตรวจก็คือแอบตกใจนิด ๆ ที่ว่าคออักเสบ พร้อมกับมีหนองเล็กน้อย ก็แอบนั่งคิดนะว่า
"ฉันดูแลคอไม่ดีตรงไหนหว่า"
แต่ว่าวันจันทร์นี้มีสอบภาษาอังกฤษ คิดว่าคงต้องหลับเอาแรงให้เร็วที่สุดแล้วล่ะครับ สอบเสร็จก็ซ้อมร้องเพลงต่อเลย แต่คงยังไม่เริ่มใช้คอนะครับ เพราะว่าเดี๋ยวไม่หายซักที

วันพุธที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2566

เจ็บคอ หรือโควิดฯ ล่ะเนี่ย

คือนี่เจ็บคอ เลยไม่ไปชมรม
ก็คือนอนอยู่บ้าน และก็เล่นเกม แต่ว่าพอเล่นเสร็จประมาณ 4 ทุ่มกว่า ๆ ก็นึกคึก อยากร้องเพลงชมรมนิดหน่อย เลยนั่งเขียน Solfege ซักพัก แล้วก็เล่นบนเปียโนเล็กน้อย และก็ร้องนิดหน่อย สรุป เจ็บคอหนักกว่าเดิมอีก กลายเป็นว่าต้องมานั่งคิดแล้วว่าพรุ่งนี้จะได้ร้องเพลงอย่างมีความสุขดีไหม

ช่วงนี้ก็นอนไม่ถึง 8 ชั่วโมงด้วย ก็เลยแอบคิดอยู่ว่าฉันติดอะไรกันแน่ระหว่างติดหวัด หรือติดโควิดฯ กันแน่
แต่ที่แน่ ๆ ปิดเทอมนี้ติดเกมแน่นอนครับ UwU

วันนี้แอบซ้อมเพลงนิดหน่อย กับแอบไปนั่งศึกษาคีย์ Minor ทั้งหลาย เผื่อในอนาคตจะได้ใช้
สรุปก็คือรู้เรื่อง แต่ไม่เข้าใจ สรุปคือ ไปนอนดีกว่า



วันศุกร์ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2566

วันนี้วันศุกร์แล้วเรอะ

ตอนแรกนึกว่าวันนี้วันพุธ ไม่ก็วันอังคาร
แต่สุดท้ายแล้วก็พึ่งนึกได้ เมื่อร้านใน VRChat เปิด
กลายเป็นว่า พอมานึกดูอีกทีแล้ว ก็กลายเป็นว่าต้องรีบวางแผนงานให้เสร็จซะแล้วสิ

วันพฤหัสบดีที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2566

เป็นร้อนในไม่พอ ยังรู้สึกปวดหัวอีก

แค่แผลร้อนใน ข้างในปากก็ว่าแย่แล้ว
ดันมาปวดหัวเพิ่มซะนี่ ;w;
ช่วงที่ผ่านมา มันเป็นช่วงที่ควรพักผ่อนนะ
แต่สุดท้ายแล้วก็ต้องทำงานจนอดหลับอดนอนเสียนี่สิ
ยังไงก็ตาม วันนี้กะจะนอนหลับยาว แต่ว่ากลายเป็นว่า
นอนได้ 2 ชั่วโมง ก็ตื่นมากินข้าวอีกหน่อย กลายเป็นว่านอนไม่หลับซะงั้น ;w;
ตอนนี้ก็เลยคิดว่านั่งเล่นเกมฆ่าเวลาไปก่อนละกัน UwU

อยากกินของหวานอ่า

ช่วงนี้รู้สึกถึงคำว่าหน้าร้อนซะแล้วสิ...
จะหาของหวานทั้งที ก็ต้องเป็นของเย็นสินะ OwO
แต่ว่าเดี๋ยวนี้อะไรก็แพงไปหมด ไอศครีมหนึ่งแท่งก็ไม่ต่างจากข้าวหนึ่งจานแล้ว orz
แบบนี้ก็ไม่เหลือวิธีดับร้อนแล้วสิ ;w;

วันอังคารที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2566

Linux ก็ไม่ได้แย่...

พอดีว่าช่วงที่ผ่านมา ผมได้ไปรู้จักกับสิ่งที่ว่า moebuntu ครับ
มันคือโปรแกรมที่จะช่วยตกแต่ง OS ของเราให้ดู โมเอะ มากยิ่งขึ้นครับผม

แต่ว่านั่นจำเป็นต้องใช้ Linux OS นะครับ เพราะว่าโปรแกรมออกแบบมาแบบนั้นครับ
สาเหตุก็เพราะว่า Linux OS มีอิสระในการออกแบบ OS มากกว่า Windows ครับผม

ไม่รอช้า ผมก็เลยหยิบคอมฯ เครื่องเก่ามาเปลี่ยน OS ทันทีครับ 5555

อันนี้เป็นคอมฯ เครื่องเก่านะครับ เพราะว่าเป็นโลหะ ก็เลยเอากระดานแม่เหล็กมาแปะไว้ เอาไว้จำคันจิที่จำไม่ได้ครับ เป็นวิธีจำของผมเอง (ไม่ต้องไปสนรูปวาดนะ ปัจจุบันผมวาดรูปบ่เป็นแล้ว orz)

 

ส่วนอันนี้เป็นคอมฯ เครื่องใหม่ครับ แกะออกมาเพราะว่าเอาแรมไปเสียบเครื่องเก่าครับผม ไว้มีโอกาสจะเปิดเครื่องใหม่ให้ดูนะครับ

 

อันนี้เป็นหน้า OS ที่ Customize แล้วนะครับผม



ชอบความโมเอะแบบนี้มาก ๆ
มันดูเก่านะ แต่ว่า Nostalgia อ่า UwU

 


พรุ่งนี้จะได้เปิดวิดีโอให้เพื่อนดูแล้ว!

มันเป็นอะไรที่ Proud to present มาก ๆ นะ
แต่ถ้าเทียบกับของคนอื่นแล้ว ของฉันนี่ค่อนข้างน่าเหนื่อยเลยนะ...

เพื่อนกลุ่มอื่นใช้เวลา 3 วันในการทำ ซึ่งผลค่อนข้างน่าตะลึงมาก
ส่วนของผมก็คือ 7 วันก็ยังไม่เสร็จอะ พึ่งจะมาเสร็จเมื่อวานนี่เอง 55555555

แต่ก็ขอสารภาพก่อนเลยว่า งานนี้คือที่สุดของความตั้งใจ ถ้าเทียบกับวิดีโอตัดต่อที่ผ่านๆ มานะ
เพราะว่าไม่เคยใส่ Sound effect เยอะขนาดนี้มาก่อน + ไม่เคยปรับสีในวิดีโอมาก่อนเลยด้วย
เลยรู้สึกว่ามันค่อนข้างเหนื่อย

เหตุผลคงจะเป็นเพราะว่างานกลุ่มที่ทุกคนก็ดูตั้งตาตั้งใจเอามาก ๆ ผมจึงจำเป็นที่จะต้องพยายามตามไปด้วย เพราะว่าคิดว่า จากเหตุที่ผมมาจากไหนไม่รู้จนกลายเป็นกลุ่ม 5 คน (ปกติ 4 คน) ทำให้รู้สึกว่า ถ้าฉันมาทำงานนี้ แล้วฉันไม่ให้ความร่วมมือเต็มที่ล่ะก็ ไม่ใช่แค่คะแนนที่จะน้อย แต่จะเป็นความรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตน่ะสิ !! QwQ

แต่ว่าผมก็รอวันพรุ่งนี้ไม่ไหวแล้ว ยังไงซะก็จะรีบนอนเอาแรงก่อนละกัน หุหุ
โชคดีที่พรุ่งนี้ตื่น 8:30 ได้ล่ะนะ 5555

วันจันทร์ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2566

ในที่สุดก็ตัดต่อวิดีโอเสร็จแล้วววว

หลังจากที่ต้องนั่งตัดต่องานกลุ่ม ในที่เสร็จผมก็ทำเสร็จแล้ว
เหมือนกับถูกปลดพันธนาการอย่างสมบูรณ์แบบ ยังไงก็ไม่รู้ ;w;

แต่ว่าปัญหาที่เจอในตอนนี้ก็คือน้ำประปาไม่ไหลซะงั้น
เพราะว่าผมยังไม่ได้อาบน้ำเลยครับ ตั้งแต่ทำงานเสร็จ ก็รู้สึกว่าวันนี้ทำไมเปิดพัดลม แต่ว่ายังร้อนหว่า
อันที่จริง ผมเกือบจะลืมไปแล้วว่าหน้าร้อน
มันร้อนถึงขนาดที่ว่าลมร้อนพัดที ไม่ใช่เรื่องตลก

วันเสาร์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2566

ร่างกายไม่ไหว แต่ว่านอนไม่หลับเนี่ยนะ

สิ่งที่อยากทำมากที่สุดตอนนี้ก็คือ

อยากออกไปเที่ยวข้างนอกโว้ยครับ
( ; ω ; )


ตอนนี้มีแผนว่าอยากได้เลนส์กล้องดี ๆ ซักอันนึง
เพราะว่าเริ่มอยากลองถ่ายรูปคนมากขึ้น คือตัวเก่าก็ดีนะ
แต่ว่ามันต้องถ่ายจากระยะไกลอ่า
แต่พอจะถ่ายระยะไกลมาก ๆ ก็ถ่ายออกมาไม่ค่อยจะดีซะงั้น

แต่ว่าสุดท้ายแล้ว สิ่งที่จะถ่ายมากที่สุดก็คงจะหนีไม่พ้นตึก, อาคาร, หรือไม่ก็ร้านต่าง ๆ ล่ะนะ
นอกจากนั้น ช่วงนี้งานยุ่งมาก ๆ จนไม่ได้มีเวลาออกไปผจญภัย หรือถ่ายรูปขนาดนั้นหรอก
ถ้าให้ถ่าย ก็คงเป็นกิจกรรมจำเป็นซะส่วนใหญ่อย่างงาน CMU 日本祭 (nihonsai - เทศกาลญี่ปุ่น) ล่าสุดที่ได้ลงไป แต่ว่าสุดท้ายแล้วก็ลงแค่นิดเดียว เพราะว่า Have no idea มาก ๆ ว่าจะถ่ายอะไรหว่า
คือขอโทษจริง ๆ คือมันกึ้ดบ่ออก(คิดไม่ออก) ว่าจะถ่ายอะไรให้ดูน่าสนใจดี

หลังจากนี้เลยคิดว่า ถ้าปิดเทอมเมื่อไหร่ จะออกไปถ่ายรูปให้สมใจซักที เพราะว่าตั้งแต่ขับรถเป็น ก็อยากท่องเที่ยวมากขึ้น แต่ถึงแบบนั้นก็อยากปั่นจักรยานอยู่ดี เพราะว่าไปไหนมาไหนสะดวกด้วย

เพราะแบบนั้น ถ้าเปลี่ยนเป็นเดินอย่างเดียวก็น่าสนใจอยู่นะ 55555


วันศุกร์ที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2566

หนักกว่าปวดหลัง ก็ปวดหัวนี่แหละ

ช่วงที่ผ่านมา ไม่ค่อยจะได้พักผ่อนดีเหมือนคนอื่นเขาเลย
มากสุดก็หลับไปแค่ 7 ชั่วโมงต่อวัน

แต่ที่แย่กว่านั้นคือ ตอนนี้ไม่รู้ว่า ปวดหัวจึงปวดฟัน หรือปวดฟันจึงปวดหัวกันแน่
เอาเป็นว่าอยากหลับมากตอนนี้ แต่ก็ต้องฝืนตัวเองออกกำลังกายไปก่อน

แต่ว่าที่แย่ไปกว่านั้นก็คงเป็นท้องเสียร่วมด้วยเนี่ยล่ะ

วันอื่นมีให้ท้องเสียตั้งเยอะตั้งแยะ
ทำไมต้องเป็นวันนี้ด้วยล่ะเนี่ย ヽ( `д´*)ノ


ทั้งปวดหัว ทั้งปวดฟัน ทั้งปวดท้อง ไม่ไหวแล้วววววว
ยังไงวันนี้ก็จะดื่มน้ำให้มาก ๆ เอาไว้ก่อนละกัน (╯︵╰,)




วันพฤหัสบดีที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2566

ช่วงที่ผ่านมาทำไมมีแต่คอสเพลย์นะ...

คือไม่ว่างานไหนก็เจอแต่ Cosplay เต็มไปหมดแล้วตอนนี้ แม้กระทั่งงานเกม งานหนังสือ หรืองานญี่ปุ่น คือถ้าในทางดึงดูดการท่องเที่ยว Event มันก็โอเคนะ แต่ว่างานหนังสือบางทีนี่คิดว่ามันค่อนข้างเยอะจนจำไปเฉยเลยว่า ไม่ใช่งานคอสเพลย์หรอ?

แต่ว่าทำไงได้ล่ะ งานหนังสือมันไม่ได้เหมือน Comiket นี่เนอะ ถ้าเป็นแบบ Comiket ก็ว่าไปอย่าง แต่ว่างาน Comic ของไทยเขาไม่ให้คอสเพลย์เลยนะ ซึ่งคิดว่าโอเคพอสมควร เพราะแบบนั้นเลยช่วยให้การท่องเที่ยวในงานเป็นไปได้ราบรื่นกว่างานหนังสือปกติ แต่ว่านั่นแหละ สุดท้ายแล้วถ้าอยากดึงดูดคนเข้างาน ก็คงต้องมีบ้างแหละ...

จะว่าไปช่วงที่ผ่านมาก็ได้ไปเที่ยวงานแข่งเกมที่เพื่อนไปแข่งอยู่นะ

ส่วนเรื่องคอสเพลย์นี่ก็ค่อนข้างมากพอสมควรเลย 5555




ปกติจะเป็นฉันไปถ่ายเขา แต่ตอนนี้ฝึกขอร่วมถ่ายด้วย แต่กลายเป็นว่า Level ในการพยายามอยู่ในเฟรมค่อนข้างน่าเป็นห่วงมาก ๆ orz
ยังไงซะก็จะพยายามพัฒนาส่วนนี้มากขึ้นล่ะนะ ;w;

CMU 日本祭 2023 - เจอคนคอสเรย์มุแล้ว

สวัสดีทุกคนเน้อ ยังไงวันนี้จะมาเล่าว่างานเป็นไงบ้างในมุมมองผม
คือต้องบอกก่อนว่า จริง ๆ แล้วงานออกมาดีนะ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ค่อยได้ช่วยอะไรใครมากก็เถอะ

วันนี้ผมแอบไปอยู่ห้องชมรมมา ด้วยความที่ห้องชมรม กับลานกิจกรรมมันติดกัน ก็เลยเลือกที่จะเข้าไปชมรม เพราะว่าวันนี้ไปแอบซ้อมเพลงที่บ้านมา เลยอยากแสดงฝีมือเล็กน้อยว่างั้น 5555

ก็เลยอยู่ชมรมจน กระทั่งเพื่อนส่งภาพมาให้ดู พร้อมบอกว่า

"มีคนคอสเพลย์เรย์มุนะเว้ย"


จังหวะนั้นคือกำลังร้องเพลงอยู่ ก็คืออยู่ไม่สุขเลย แบบ "เมื่อไหร่จะร้องเพลงเสร็จน้าาา" 55555


จนกระทั่งเสร็จชมรมก็รีบวิ่งไปที่งานทันที พร้อมกับเปิดภาพที่เพื่อนส่งให้ดู และถามพี่สตาฟว่า "เห็นคนนี้ไหมครับ ;w;" ถามใครก็ตอบว่า "ไม่" ตอนนั้นจะถอดใจแล้ว ดันหันไปเห็นคนใส่โบว์สีแดงอันใหญ่ ๆ อยู่พอดี 
รออะไรล่ะครับ วิ่งไปขอถ่ายรูปสิครับ 55555




ยอมรับเลยว่า ถ้ากรี้ดในห้องซ้อมได้ก็จะกรี้ด เพราะว่าคนที่จะคอสเพลย์ Touhou มีอยู่น้อยมากกกกก
กล่าวคือ งานใหญ่ ๆ ไม่เจอคนคอสเพลย์ Touhou เลยแม้แต่คนเดียว แต่งานนี้กลับเจอซะงั้น งงมากกก 5555
ยังไงก็ตาม ผมรู้สึกเหมือนได้ปลดล็อก Achivement ชีวิตอย่างนึงแล้ว ซึ่งเพื่อนผมก็บอกผมแบบนั้นเหมือนกัน

อย่างไรก็ตาม วันนี้ก็รู้สึกว่าเป็นวันที่ดีวันหนึ่งเลย
ส่วนเรื่องการ Lightroom ภาพนั้น โปรแกรมหมดอายุพอดี แต่ต่อให้รีบทำก็มีงานที่ต้องรีบทำเหมือนกัน เพราะแบบนั้น จะรีบทำให้หลังเสร็จงานเน้อ😭



วันเสาร์ที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565

งานคอสเพลย์ที่ไม่ได้เห็นมานาน (Northern Thailand Cosplay Contest 2022)

    ไม่รู้ว่ากี่ปีแล้วที่ไม่ได้เดินไปงานคอสเพลย์ ปัจจุบันแทบจะไม่ได้ดูการ์ตูน, อนิเมะ, หรือหนังใหม่ ๆ เลย เพราะด้วยความที่อยากใช้เวลากับตัวเองหลาย ๆ อย่าง แต่หลังจากไปเที่ยวแล้ว คาดว่าจะไปหาหนัง หรือการ์ตูนนั่งดูซักเรื่อง สองเรื่อง ไม่น่าจะเสียหายอะไร เพราะว่าช่วงนี้ปิดเทอมด้วย เลยอยากหาอะไรใหม่ ๆ ทำ

    ผมคาดว่างานล่าสุดที่ไปเดินเล่น น่าจะเป็น Contest ที่จัดมาเรื่อย ๆ คนที่คอสเพลย์ตัวละครต่าง ๆ  มาจากซีรี่ย์ที่เป็นที่นิยมกันส่วนใหญ่ เนื่องจากไม่ค่อยเห็นตัวละครจากซีรี่ย์ที่คุ้นเคย ผมเลยใช้เซ้นส์ของการเห็นตัวละครต่าง ๆ ที่เห็นผ่าน ๆ จากหน้าฟีดเพื่อนตัวเอง เดาตัวละครว่าใช้จัวเดียวกันไหม แล้วขอถ่ายรูป เอาไปฝากให้เพื่อนดูบรรยากาศงาน แต่ผมก็จะฝากเอาไว้ที่หน้า Blog ตัวเองละกัน 5555








    ปีนี้ขอยอมรับเลยว่า ถ่ายรูปในงานน้อยมากกก เพราะว่าผมไม่ได้ติดตามอนิเมะมานานมากครับผม ปลายปีนี้ผมกำลังหวังตัวเองให้อ่านหนังสือ, ดูอนิเมะ และดูแลแฟนให้ดีพร้อม ๆ กันครับผม ยังไงก็จะพยายามครับ